ధర్మం వ్యక్తిగతమా? రాజకీయమా?
చాలామంది “ధర్మం వ్యక్తిగత విషయం, రాజకీయాల్లోకి తేవద్దు” అని వాదిస్తారు. కానీ చరిత్రను పరిశీలిస్తే, ధర్మం ఎప్పుడూ సమాజాన్ని, రాజ్యాన్ని, పాలనను ప్రభావితం చేసింది. రామరాజ్యం ధర్మపాలనకు ఉదాహరణ. అశోకుని పాలనలో ధర్మమే రాజ్య విధానంగా మారింది.
అయితే నేడు ధర్మాన్ని రాజకీయంగా ఉపయోగించుకుంటున్నారు కానీ, రాజకీయంగా ధర్మాన్ని రక్షించడంలో మాత్రం విఫలమవుతున్నారు.
ఓటు బ్యాంక్ రాజకీయాలు vs ధర్మ బాధ్యత
నేటి రాజకీయ నాయకులలో చాలామంది ధర్మాన్ని ఓటు బ్యాంక్ సాధనంగా మాత్రమే చూస్తున్నారు. ఎన్నికల సమయంలో దేవాలయాలు, పూజలు, సంస్కృతి మాటలు వినిపిస్తాయి. ఎన్నికలు ముగిసిన వెంటనే ధర్మంపై దాడులు, అవమానాలు, చట్టపరమైన నిర్లక్ష్యం మొదలవుతాయి.
సనాతన ధర్మాన్ని దూషించినా చర్యలు ఉండవు. సనాతన హిందూ సంప్రదాయాలపై విమర్శలు “అభిప్రాయ స్వేచ్ఛ”గా మారుతాయి. ఇదే సమయంలో ఇతర మతాల విషయంలో మాత్రం రాజకీయంగా భయం కనిపిస్తుంది. ఇది సమానత్వం కాదు. ఇది రాజకీయ అవకాశవాదం.
ప్రజల మౌనం – అతిపెద్ద ప్రమాదం
ధర్మంపై దాడులు జరుగుతున్నప్పుడు ప్రజలు మౌనంగా ఉండటం అత్యంత ప్రమాదకరమైన విషయం. ప్రజలు ప్రశ్నించకపోతే రాజకీయ నాయకులు బాధ్యత వహించరు. “మనకేమి సంబంధం?” అనే భావన ధర్మ పరాజయానికి మొదటి మెట్టు.
ఓటు వేయడం మాత్రమే ప్రజాస్వామ్యం కాదు. ఓటు తర్వాత కూడా ప్రశ్నించడం, నిలదీయడం, ధర్మ వ్యతిరేక విధానాలను నిరసించడం ప్రజల రాజకీయ బాధ్యత. సనాతన ధర్మాన్ని నమ్మే ప్రతి వ్యక్తి, తన ఓటు ద్వారా ధర్మానికి రక్షణ కల్పించాల్సిన అవసరం ఉంది.
ధర్మ రక్షణ అంటే ద్వేషం కాదు
ధర్మాన్ని రక్షించడం అంటే ఇతర మతాలపై ద్వేషం చూపించడం కాదు. సనాతన ధర్మం ఎప్పుడూ సహనానికి, సమన్వయానికి ప్రతీక. కానీ సహనం అంటే స్వీయ వినాశనం కాదు. సహనం బలహీనతగా మారినప్పుడు ధర్మానికి ప్రమాదం ఏర్పడుతుంది.
మన దేవాలయాల స్వేచ్ఛ, మన సంప్రదాయాల గౌరవం, మన పండుగల పరిరక్షణ మొదలగున వాటి గురించి అడగడం ద్వేషం కాదు, హక్కు. ఈ హక్కులను రాజకీయంగా డిమాండ్ చేయడం ధర్మ రక్షణలో భాగమే.
రాజకీయంగా ధర్మాన్ని ఎలా రక్షించాలి?
1. ధర్మవిరోధి విధానాలపై స్పష్టమైన వ్యతిరేకత
ఎవరైనా నాయకుడు ధర్మాన్ని అవమానిస్తే, అతడికి ఓటుతోనే సమాధానం ఇవ్వాలి.
2. ధర్మపరమైన అజెండా ఉన్న నాయకులను ప్రోత్సహించడం
మాటలకే కాదు, చర్యలకు విలువ ఇచ్చే నాయకులను మాత్రమే మద్దతు ఇవ్వాలి.
3. సామాజిక మాధ్యమాల్లో అవగాహన
ధర్మంపై జరుగుతున్న అన్యాయాలను ప్రజల్లోకి తీసుకెళ్లడం అవసరం.
ముగింపు
సనాతన ధర్మం మన రక్తంలోనే ఉంది. కానీ రక్తంలో ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. చర్యల్లో కనిపించాలి. ధర్మాన్ని రక్షించడం అంటే కేవలం నినాదాలు కాదు, అది ఓటు, ప్రశ్న, నిరసన, అవగాహన రూపంలో బయటపడాలి.
రాజకీయ నాయకులు ధర్మాన్ని గౌరవించేలా చేయాలంటే, ప్రజలే ధర్మపక్షంగా రాజకీయంగా నిలబడాలి. ధర్మం బతకాలంటే, ధర్మాన్ని నమ్మే ప్రజలు మేల్కోవాలి. ఎందుకంటే చివరికి ధర్మాన్ని రక్షించేది ధర్మాన్ని నమ్మే మనమే.
- తుంగా శ్రీ
